font_preload
PL / EN
Środowisko 8 maja, 2019 godz. 7:30   
KOMENTUJE: Piotr Chmiel

Chmiel: Zmiana klimatu, czyli komu bije dzwon?

vapor cloud vapor clouds steam energy energy industry power industry environment engineering energy production production of energy energy generation electricity chimneys economy industry ecology climate change greenhouse effect global warming Carbon diox

Dokument opublikowany przez Światową Organizację Meteorologiczna pt.: „WMO Statement on the State of the Global Climate in 2018” podsumowuje badania związane z ociepleniem klimatu – pisze Piotr Chmiel, współpracownik BiznesAlert.pl

2018 rok był czwartym najcieplejszym takim okresem odnotowanym w latach 2015–2018. I tak był najcieplejszy w całym okresie badawczym. Zawartość ciepła oceanu jest rekordowo wysoka i globalny średni poziom mórz nadal rośnie (od 1993 roku o 80 milimetrów). Zasięg lodu morskiego w Antarktyce i Antarktydzie jest również znacznie poniżej średniej (roczne maksimum w 2018 roku było niższe o 7 procent niż średnia w okresie 1981 – 2010).

Średni globalny wzrost temperatury oszacowano na 0,99 ± 0,13 ° C powyżej poziomu sprzed epoki przemysłowej (okres bazowy 1850–1900). Szacunek składa się z pięciu niezależnie otrzymanych globalnych zestawów danych temperatur.

Raport IPCC na temat skutków globalne ocieplenia jest zbieżny z raportem WMO. IPCC ostrzega przed skutkami wzrostu średniej temperatury na świecie do 1,5 °C. Średnia globalna temperatura w latach 2006–2015 wzrosła o 0,86 °C powyżej poziomu przedindustrialnego. Dla porównania, średnia anomalia na ostatnią dekadę 2009–2018 wyniosła 0,93 ± 0,07 °C i średnia przez ostatnie pięć lat ( 2014–2018) miała wartość 1,04 ± 0,09 °C powyżej „linii podstawowej”.

Różnice temperatur globalnych w latach 1850-1900. Źródło: UK Met Office Hadley Centre.

Różnice temperatur globalnych w latach 1850-1900. Źródło: UK Met Office Hadley Centre.

W Arktyce średnie roczne anomalie temperaturowe znacznie przekroczyły 2 °C a w niektórych miejscach nawet o 3 °C. Chociaż temperatury Arktyki były ogólnie niższe niż w rekordowym 2016 rok nadal były wyjątkowo wysokie w stosunku do długoterminowej średniej. Również temperatura w całej Europie, w północnej Afryce, na Bliskim Wschodzie i południowa Azja była również wyjątkowo wysoka.

Zwiększony poziom gazów cieplarnianych w atmosferze jest kluczowym czynnikiem zmiany klimatu. Atmosferyczne stężenia odzwierciedlają nierównowagę między źródłami (w tym emisje spowodowane przez działalność człowieka) i pochłaniaczami (na przykład absorpcja przez biosferę i oceany). W 2017 roku GHG stężenia osiągnęły nowe maksima: CO2 w 405,5 ± 0,1 części na milion (ppm), metan (CH4) przy 1 859 ± 2 częściach na miliard (ppb) i podtlenek azotu (N2O) przy 329,9 ± 0,1 ppb . Wartości te stanowią odpowiednio 146, 257 i 122 procent poziomów przedindustrialnych (przed rokiem 1850). Raport IPCC o konieczności ograniczenia wzrostu temperatury do 1,5 °C (powyżej poziomu przedindustrialnego) zakłada wręcz konieczność osiągnięcia zerowej emisji CO2 na całym świecie do około 2050 roku przez głęboką redukcję w celu uniknięcia katastrofy ekologicznej.

Raporty IPCC czy WMO jednoznacznie przestrzegają przed ociepleniem klimatu o 1,5 °C (Global Warming of 1.5 °C) i skutków z tym związanych. Winne temu zjawisku gazy cieplarniane, a głównie CO2 wytwarzane w mld ton rocznie przez człowieka, muszą być praktycznie TERAZ zatrzymane (nie mogą już wzrastać), a dalej muszą już tylko spadać, aby w 2050 roku osiągnąć zero.

Dzwon już bije i nawet wiadomo komu.