Australijska firma Provaris Energy zakończyła badanie koncepcyjne, które potwierdziło efektywność energetyczną i niskie koszty kapitałowe jej łańcucha dostaw sprężonego wodoru do regionalnego transportu morskiego. Badanie, oparte na stronie eksportowej o mocy 540 MW, produkującej 10 ton wodoru na godzinę, wykazało, że sprężanie wymaga znacznie mniej energii w porównaniu do syntezy amoniaku. Konkretne liczby pokazują, że sprężanie zużywa jedynie ~1,5 kWh/kg na magazynowanie i załadunek oraz tylko 0,2 kWh/kg na rozładunek, a całkowite zużycie energii na sprężanie stanowi jedynie 2,8 procent całkowitego zapotrzebowania na moc.
Badanie podkreśliło również korzyści kosztowe wynikające ze sprężania, przy szacowanych kosztach kapitałowych instalacji sprężania wynoszących 120 milionów euro, co stanowi mniej niż 7% całkowitych inwestycji w łańcuch dostaw wodoru. Dzięki tej efektywności możliwe jest dostarczenie około 50% więcej wodoru w porównaniu do amoniaku, przy niższym koszcie 6 euro/kg w porównaniu do 7,4 euro/kg dla amoniaku. Wnioski z badania Provaris potwierdzają, że sprężanie jest konkurencyjną metodą transportu wodoru w Europie, zwłaszcza w kontekście niedawnych inicjatyw finansowania UE, które podkreślają opłacalność projektów związanych z zielonym wodorem.
Garry Triglavcanin, Dyrektor ds. Rozwoju Produktu w Provaris, zauważył, że badanie wspiera sprężanie jako lepszą metodę transportu wodoru drogą morską, szczególnie dla regionalnych europejskich lokalizacji z dużymi zasobami odnawialnej energii. Korzyści obejmują dostarczanie większych ilości wodoru przy niższych kosztach, co może zwiększyć zyski finansowe producentów, jednocześnie utrzymując konkurencyjne ceny dla klientów.
To badanie opiera się na raporcie Provaris z 2023 roku dotyczącym porównania transportu wodoru drogą morską, który również promował sprężanie jako opłacalną i wydajną metodę dostarczania wodoru, dodatkowo potwierdzając jego potencjał w rozwijającej się gospodarce wodorowej.
Offshore energy / Mateusz Gibała
